online
Jafnvel hinn minnsti froskur er mikill í sínum eigin forapolli

 



Ég um mig frá mér

Synir mínir

baby
baby development
Eiginmaður

Fésbók

Mæspeis

Nostalgía

Sexy pin-up girls and their robot lovers

Gamlar ritgerðir

Kennsluréttindi

Kunningjabloggarar
Sbs
Elín - LYKILORÐ
Bogi
Íris
Tinna
Syneta
Unnur
Illfygli
Barbietec
Frú Jóhanna
Skrudduhugs
Skrattakornið
Bryndís RuthDeeza's Diner
Þrítug og þreytt húsmóðir
Egill

Ókunnugir bloggarar
Dr. Gunni
Magga og hausinn
Konan sem kyndir ofninn sinn

Blogglausar síður
RetroCrush
Archie Mcphee

 


Eldra efni
október 2002 nóvember 2002 desember 2002 janúar 2003 febrúar 2003 mars 2003 apríl 2003 maí 2003 júní 2003 júlí 2003 ágúst 2003 september 2003 október 2003 nóvember 2003 desember 2003 janúar 2004 febrúar 2004 mars 2004 apríl 2004 maí 2004 júní 2004 júlí 2004 ágúst 2004 september 2004 október 2004 nóvember 2004 desember 2004 janúar 2005 febrúar 2005 mars 2005 apríl 2005 maí 2005 júní 2005 júlí 2005 ágúst 2005 september 2005 október 2005 nóvember 2005 desember 2005 janúar 2006 febrúar 2006 mars 2006 apríl 2006 maí 2006 júní 2006 júlí 2006 ágúst 2006 september 2006 október 2006 nóvember 2006 desember 2006 janúar 2007 febrúar 2007 mars 2007 apríl 2007 maí 2007 júní 2007 júlí 2007 ágúst 2007 september 2007 október 2007 nóvember 2007 desember 2007 janúar 2008 febrúar 2008 mars 2008 apríl 2008 maí 2008 júní 2008 júlí 2008 ágúst 2008 september 2008 október 2008 nóvember 2008 febrúar 2009 maí 2009


Bedda

Berglind Björk Halldórsdóttir Bedda's Facebook profile
 
þriðjudagur, júlí 29, 2008  


Ég eyddi helginni í Flatey við að vinna upp og undirbúa svefnlausar vinnunætur. Ég náði fínri slökun í sjávarloftinu og kríugarginu á meðan Hannes tók hinn enda pólsins and ran with it. Hann göslaðist á Saltkjallaranum (barinn) fram eftir nóttu, drakk Flajito (mojito með rabarbara og rótum), skíttapaði í Bíóbrot spilinu og sat svo með litla bróður mínum á Lundabergi til morguns og söng sig inn í sólarlagið. Hann kom heim kl. 7 og sagði mér að hann hefði séð allsberan mann með standpínu koma hlaupandi út úr tjaldi og elta annann eyjuna þvera og endilanga. Það fannst mér skemmtilegt að heyra.

Hannes toppaði sjálfan sig daginn eftir þegar við hugðumst snúa heim. Við höfðum beðið á bryggjunni í hálftíma eftir ferjunni sem var sein fyrir. Loksins kom hún og þegar verið var að setja út landganginn rann það upp fyrir honum að hann hefði gleymt bíllyklunum í Vertshúsinu (sem við gistum í). Bíllinn var í Stykkishólmi og þetta var síðasta ferð dagsins þannig að það leit út fyrir að við þyrftum að snúa aftur og gista aðra nótt í eyjunni. Það hefði verið súrt í broti þar sem Hannes átti bókaða rándýra tíma í stúdíói (hljóðblöndun) daginn eftir. Hannes hefur alltaf þótt frár á fæti en er þó í engri þjálfun. Hann ákvað þó á sekúndubroti að gefast ekki upp fyrr en í fulla hnefana og rauk af stað. Það er 10-15 mínútna gangur í þorpið frá bryggjunni og fólkið var þegar farið að tínast í skipið. Við báðum skipstjórann um að hinkra aðeins en þetta var frekar vonlaust case. Þegar síðasta manneskja var komin um borð 5-7 mínútum síðar, búið að þeyta skipsflautuna og ég komin með kökkinn í hálsinn kom hann brunandi fyrir hornið hann eins og riddari á hvítum hesti nema á hjóli sem hann hafði einhvern veginn fengið lánað á leiðinni við dúndrandi lófatak farþeganna og allra á bryggjunni. Ég held að ég hafi aldrei verið eins glöð að sjá hann á ævinni. Þetta var svona moment eins og þegar bíóbrúðkaup er stöðvað Graduate style. Hannes var alveg búinn á því, löðrandi sveittur og var óglatt en braggaðist furðu fljótt. Hetjan mín.



7/29/2008 12:35:00 AM

 
This page is powered by Blogger.